در يك سكوت بودم‌، من به كلمه هاي خود ايمان دارم، نوشتن براي من تفريح نيست يك نياز است

هم نفس...آنچه ميخواني محصول سكوتي هست كه به عنوان يك اعتراض اختيار كردم...

^{من نمیتوانم باشم انچه که نیستم}

^{شعر را بنامم بازی با واژه}

^{بدزدم حرفی از سهراب}

^{درکی از شاملو،غمی از فروغ}

^{کسی چه می داند؟}

^{شاید هم دل پسند باشد}

^نه...

^{این برای من یک مرگ فکریس}

^{چه نیاز است}

^{فکر را به زور وا دارم به سوی الهام}

^{منتظر باشم تا حسی بماسد بر اندیشه من}

^{نبوغ بایستد، تا لمسش کنم}

^اه

^{این یک لجاجت کودکانه بیش نیست}

^{یک سرکوب فکریس}

^{لطافت را در روح می پوساند}

^{ولی باید نوشت}

^{واژه تا بخواهی هست،حس را نمیدانم چیست.}

^{تا حس نباشد از واژه بیزاری}

^{این است که فلان شاعر}

^{قناعت میکند به چند واژه ی مرده}

^{که زشتی آن را جز خود او نمی بیند و بس}

^{و پیش خود می گوید}

^{چه اهمیت دارد}

^{مهم نوشتن بود ((دلسوز و غمناک))همین کافیست!}

^{و دیوان خود را غم نامه می نامد}

^{او گدای یک ترحم کور است}

^{اینگونه غمناک نوشتن}

^{تفریحی نشاط آور با کلمه بیش نیست}

^{می نویسند برای آنکه عجیب باشند}

^{یعنی چه؟}

^{من نمیدانم عجیب بودن چه لذتی دارد؟}

^{معمای تو را کسی حل نخواهد کرد}

^{عجابت تو یک حماقت خجل وار است}

^{که شرم دارد کشف شود}

^{من بیزارم از جهش های تمایل وار}

^{که روح را در انسان  بی عار میکند}

^{ایمان را کرخت خواهد کرد}

^{و خلاقیت را بی رنگ}

^{یک فکر ساده کافیست}

^{که تو را قانع کند}

^{قانع بودن محدودیت فکر نیست}

^{متانت فکریس}

^{بنویس نه برای زیبا شدن}

^{این تفکر خود فرایند زشتیس}

^{زیبایی نیاز به پیدا شدن دارد}

^{زیبایی ، جستجو گر فکر نیست}

^{فکر در تکاپوی اوست}

^{گاه میتوان یک زشتی  را سنجیده}

^{زیبا دید.}

^{زیبایی در شعر یک خلاقیت  است}

^{کلمه را باردار میکند}

^{یک صفت یک زندگیس}

^{و یک فعل یک جنبش}

^{شعر انعکاس یک تفکر لطیف است}

^{لطافت لمس یک حقیقت است}

^{ای تب بلندان ژرف اندیش}

^{حقیقت را لمس کنید در قلم های خاموش تان}

^{که در انزجار، خشنودین به خلق یک واژه}

^{وخلاقیت را لازم می دانید}

^{و ضرورت را که همان نیروییس}

^{که تلنگر میزند بر حس}

^{و می گوید:}

^{بنویس آنچه را که حقیقت است}

^{انکار خواهید کرد}

^{و اینگونه است..}

^{آن چه  که خود بدان شعر می نماید}

^{از درکش شرمگین اید}

^{اه ... ترحم من نثار حماقت هایتان}

^{یک هیچ بودن بهتر از ((هیچ)) بودن است}

^{در کمیت ها هر آنقدر بزرگ باشی}

^{کوچک خواهی شد}

^{این قانون دلچسب من است..}

^{كمترين بابك}

^{امروز تولد پدر است…و من (انسان) فرزند او…}

^{زماني كه زاييده  شده  از بطن باكره ي مريم، آمد تا خود را نثار كند و نجاتي باشد… براي من.. براي تو… براي انسان}

^{تولدت مبارك باد اي نگهبان آدميان}